สวัสดีครับ.. ในโอกาสวันสงกรานต์

หลายคนคงได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ไม่ก็ไปสาดน้ำกันสนุกสนาน..

ส่วนผมปีนี้ไม่ได้กลับบ้านที่ เชียงใหม่ ครับ .. ยังอยู่ กทม..

ที่จริงที่ กทม. ก็มีหลายที่ที่เขาเล่นน้ำวันสงกรานต์กัน

เพียงแต่ปีนี้ขอหลบคนเยอะๆ อยู่สบายๆบ้างล่ะกัน

อย่างไรก็ตาม.. วันศุกร์ที่ผ่านมา.. พี่ๆที่ออฟฟิสเขานัดไปเล่นโกคาร์ทกัน

สนามอยู่ที่ RCA เป็นสนามในร่มครับ ชื่อสนามว่า PTT Speedway

** ภาพจากในเวบของเขาครับ **

โกคาร์ทดูเผินๆเหมือนรถเด็กเล่น แต่ความจริงแล้วเปล่าเลย..

การขับต้องใช้ทักษะพอตัว.. นักแข่งมืออาชีพหลายคนก็เริ่มพื้นฐานมาจากโกคาร์ทนี่ล่ะครับ

รถที่ผมกับพี่ๆใช้เป็นเครื่องยนต์ขนาด 270 cc ก็ถือว่ามากสุดที่สนามนี้มีให้..

(แข่งเสร็จทำเอาผมเมื่อยแขนน่าดู.. แข่งรถนี่กินแรงและกำลังมากกว่าที่คิด..)

1 รอบจะให้เวลาวิ่งกันในสนาม 10 นาที..

นี่ก็ดูเหมือนแป๊บเดียว.. แต่พอลงไปวิ่งจริงๆ.. เราจะรู้สึกว่ามันนานกว่า 10 นาที..มาก

เนื่องจากผมมือใหม่เพิ่งได้มาเล่นที่นี่.. เวลาจึงรั้งท้ายมากๆ..

แต่พี่ๆก็อุตส่าห์ชม (หรือปลอบใจ..) ว่าทำได้ดีมากสำหรับมือใหม่

เลย์เอาท์สนามในตอนนี้ครับ.. เขาจะเปลี่ยนทุก 3 เดือน จะได้ไม่เบื่อกัน..

ก็เล่นกันไป 2 รอบ.. วันต่อมาปวดแขนจี๊ดๆเลย เหอ เหอ

แต่ก็มันส์ดีครับ.. และผมก็ได้ทำเวลาได้ดีกว่าที่คิดอะนะ เลยรู้สึกโอเค

ก็เป็นอันว่าสงกรานต์ปีนี้ ผมไม่ได้ สาดน้ำ..

แต่ได้มา "สาดโค้ง" แทน .. วะ ฮ่าๆๆ สะใจหลาย

เอาเป็นว่าเที่ยวกันให้สนุกนะครับ สำหรับสงกรานต์

อ้อ.. อย่าลืมรดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ (รวมถึงพ่อแม่ของเรา) ล่ะกันนะครับ

จะมีใครมาสาดผมบ้างไหมนี่ !!

อ้า วันสุดท้ายแล้ว..

=================================================

ข้อคิดจากการแข่งรถ (มีด้วยเรอะ) : ผมได้เล่น 2 เซ็ท (เซ็ทละ 10 นาที) .. จากรอบแรกก็ทำเอาผมหมดแรงที่แขนขวาอย่างสุดๆ.. คิดว่าเพราะเกร็งแขนมากไปตอนหักพวงมาลัย.. มารอบที่ 2 ผมก็ขอเล่นด้วยอีก.. แต่ทำใจกับตัวเองแล้วว่าคงทำเวลาแย่กว่าเดิมแน่.. ก็ขอไปวิ่งเล่นชิลๆล่ะกัน.. แขนยังเจ็บอยู่อย่างนี้..

ทว่า.. หลังจากจบรอบ 2 .. ผมกลับทำเวลาดีขึ้นจากเซ็ทแรกถึง 2 วินาที.. หลังจากมาคิดดูแล้วผมก็เลยรู้ว่า รอบแรกนั้นผมคงเกร็งมากไปและเหยียบคันเร่งมากเกินไป.. ทำให้รถเกือบหลุดโค้งและต้องหักพวงมาลัยแก้อาการหลุดโค้งอยู่บ่อยครัง ผลลัพธ์คือ.. ทำเวลาแย่ลง + เมื่อยแขนเปล่าๆ

เซ็ทที่ 2 ผมผ่อนคลายขึ้นและไม่คิดอะไรมาก ผลคือ.. ผมเข้าโค้งด้วยความเร็วที่เหมาะสมยิ่งขึ้น.. หักพวงมาลัยเข้าไลน์พอดีๆไม่ต้องออกแรงฝืนมาก.. แค่นี้รถก็เเล่นได้สบายๆกว่าเดิม ผลลัพธ์.. เวลาต่อรอบดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด + รู้สึกไม่กินแรงเหมือนตอนเซ็ทแรก

ผมคิดกับตัวเองว่า.. บางทีการแข่งรถ อาจจะคล้ายความรักนะ (ดูไม่ค่อยเกี่ยวกัน แต่เอาน่ะ..) บางครั้งเราคิดว่าถ้าเราเค้นอะไรต่างๆมาก ทุ่มเทมาก เอาจริงเอาจังมาก มากโน่นมากนี่บลาๆๆ.. แล้วผลลัพธ์จะออกมาดี.. แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่.. ผลที่แท้จริงคือ ความรักยิ่งเสี่ยงที่จะแหกโค้งมากกว่าเดิม.. และเป็นตัวเราเองที่ต้องออกแรงฝืนต่างๆนาๆจนเหนื่อยล้า.. สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย..

หากเราปล่อยวางลงบ้าง ผ่อนคลายลงเสียหน่อย เข้าโค้งตามไลน์ในแบบที่ควรจะทำ เร่งให้พอดีในแบบที่ควรจะเป็น.. รถที่เราขับ..(หรือความรักที่เรามีอยู่).. ก็จะแล่นไปข้างหน้าอย่างเป็นธรรมชาติเองแหละ ผลคือ.. อะไรๆก็อาจจะดีขึ้น และที่สำคัญ.. เราก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยล้าจากการฝืนทำอะไรลงไปด้วย

การแข่งรถ.. ความรัก.. บางครั้งการทุ่มเทมากเกินไปใช่ว่าจะดีดังใจต้องการ.. ปล่อยไปสบายๆและมีความสุขไปกับสิ่งที่มี.. แต่ยังขับเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความตั้งใจไม่เปลี่ยน บางทีสิ่งที่ดีกว่าก็จะเกิดขึ้นได้เหมือนกันนะครับ

edit @ 15 Apr 2008 06:00:19 by ข่าน